25%

25%

50%

Do Guay | Ninfuninfa | Ao puaf

Nosotros procuraremos estar atentos y traer a cuento las "otras noticias" de ese maremagnum en el que tratamos de alcanzar las orillas de la comunicación a través de la navegación por estos mares hedonistas, vuelos a ras de lo "topo secret", incursiones por las bodegas, las despensas y las cocinas, o de lo que se cocina entre despachos y hasta entre sábanas... apreciaciones; indagad en nuestro pensamiento, opinión, parecer o criterio.., aprovechando que, además, es gratis.

¿Como "DIS" que dices?

[GC] Bandazos aéreos

É xeneralizada a queixa, froito dunha percepción demasiado alongada no tempo, de que este goberno da Xunta non acaba de coller o ritmo que esixe a dinámica do país, de que non está a responder na medida que esixe a propia dinámica das empresas e demais axentes socio-económicos.

Xa nos fixemos eco aquí, polo que percibimos nos eidos aos que servimos máis directamente, desde unha postura eminentemente construtiva, de benintencionado acicate, se cadra para que responsables indubidablemente voluntariosos e entregados á causa, dispoñan dun contraste para, se cadra, cambiar o sistema de xogo: máis práctica executiva aínda que sexa a costa de menos reflexión previa.

Parécenos preferible, para a marcha do país, que non se frenen dinámicas que por experimentadas e valoradas constitúen o “corpus cotián” no latexo do país a carón e ritmo do calendario, antes de detelo todo por ficaren condicionadas por novas políticas, as que con todo o dereito debe aportar a nova administración galega.

Estas han ser a excepción, ese selectivo paquete innovador, diante do que os equipos teñen que fiar fino e de xeito ben estudiado e coordenado. Pero non se debe debilitar o ritmo ata a incógnita permanente do “a ver, que vai pasar”á que están supeditadas a maioría das iniciativas.

No lle hai que ter medo, incluso á rectificación, á corrección do voo, se procede, como procedeu na postura fronte ás liñas de baixo custe. Cómpre ser comprensibles nos devaneos observados.

¿Hai alguén, se mira de vez en cando ao seu arredor, que non se plantexe a dúbida sobre se vale a pena subvencionar -¡e con que dispendios!- as líñas aéreas de baixo custe? É polo tanto comprensible -aínda que non elo condenable- que os responsables políticos do turismo galego pensaran en apretar o peto diante da voracidade insaciable de “rayaneres” e demais tropa voante de ocasión, da mesma maneira que se posicionen do mesmo xeito diante de despilfarros desa-forados, aquelo de gastar un millón de euros -aínda que fora a cuarta parte- en foros gastronómicos alleos cando ese tipo de promoción é rexeitada pola empresa real deste país.

Somos moitos os que tamén nos preguntamos se vale a pena o que se lles unta ás compañías aéreas, sobre que tipo de turismo nos traen, se ese perfil é o que se corresponde co dictame sobre a Análise estatística e estructural do sistema turístico, o Plan Director do futuro turístico galego que por estas datas se presenta asimesmo ao sector e á sociedade galega. Se nese cinco por certo que podemos medrar aumentamos a talla visitante con zapato de tafilete ou con alparagata...

Se á fin chegaron a conta de que si vale a pena, e se produce unha maior sintonía entre os diferentes vectores que conflúen na polémica toma de solucións, non van ser os posicionamentos precedentes os que nublen a solución, serán os pasos a seguir, isto é, a xestión e artellamento das fórmulas de optimización as que hai que vixiar en curto.

Porque, xa que están aí os tres aeroportos, o que cómpre é optimizar os seus rendementos e servizos á sociedade galega, xa non nas liñas internacionais -non deberá ser doutra maneira- senón tamén en algunhas domésticas. Non temos voos directos desde ningún aeroporto galego ás nosas illas, nin a Levante ou ao sur de España; para vir de Barcelona obrígasenos a dormir ou adiantarse a media tarde, con Bilbao quedan os extremos...

Racionalizar para mellorar a rendibilidade, evitando os bandazos, pero se hai que rectificar o voo, rectifícase. Paradiños, caemos polo noso peso.

[Imprimir]